Wśród procedur szczególnych, ustalających odmienne od podstawowych reguł zasady opodatkowania VAT, ustawa z 11 marca 2004 r. (Dz.U. 2004, nr 54, poz. 654 ze zm.) reguluje świadczenia usług turystycznych. Na jej podstawie obowiązuje reguła (wynikająca z treści art. 29), iż opodatkowaniu podlega obrót, rozumiany najczęściej jako kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę podatku.

Tymczasem, w stosunku do czynności świadczenia usług turystycznych powołany akt normatywny wskazuje na odmienną podstawę opodatkowania, którą jest marża.

Zgodnie z brzmieniem art. 119 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystycznych jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, przez którą należy rozumieć różnicę pomiędzy kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Warto podkreślić, iż przez usługi nabywane dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Stąd wniosek, że w przypadku świadczenia usług turystycznych podatnik winien za podstawę opodatkowania przyjmować kwotę marży określoną zgodnie z przytoczonym przepisem tylko w przypadku spełnienia warunków pozwalających na stosowanie omawianej procedury. Zgodnie z art. 119 ust. 3 ustawy o VAT opodatkowanie marży następuje bez względu na fakt,...

Artykuł w pełnej wersji liczy 5153 znaków, udostępniono 1558 znaków.

Konto